拼音 dú fū
注音 ㄉㄨˊ ㄈㄨ
◎ 獨夫 dúfū
(1) [bad ruler for saken by all;autocrat]∶ 獨王。獨夫民賊。殘暴無道、衆叛親離的統治者
獨夫受洪惟作威。——《書·泰誓》
今也天下之人怨惡其君,視之如寇仇,名之爲獨夫,固其所也。——清· 黃宗羲《原君》
(2) [wifeless man;old bachelor]∶鰥夫
英語 sole ruler, dictator
法語 autocrate
【載入評論 】