气节 词语解释
气节qì jiéㄑㄧˋ ㄐㄧㄝ ˊ
- 坚贞的志气和操守。书证
- 好学,游侠,任气节,内行修絜,好直谏。——《史记•汲郑列传》
英文integrity - 节气;时令。书证
- 气节易过,和泽难久。——晋•陶潜《劝农诗》
英文solar term
气节 国语辞典
1.
节气、节令。
2.
人的志气、节操。
书证
- 莽败,磐拥富赀居故国,为人尚气节而爱士好施,有名江淮间。 ——《后汉书.卷二四.马援传》
气节 翻译
- 英语
- moral integrity, unflinching righteousness
- 德语
- moralische Standhaftigkeit, moralische Integrität
- 法语
- intégrité morale, droiture inébranlable