fàng dùn

ㄈㄤˋ ㄉㄨㄣˋ

放顿(放頓) 添至备忘录

【zdic.net 漢 典 网】

安放,安置。 明 汤显祖 《邯郸记·行田》:“白屋三间,红尘一榻,放顿愁肠不下。”

【zdic.net 漢 典 网】